Ketenmobiliteit (SRM)

Daarnaast geldt dat je door de provincie Zuid-Holland moet zijn aangewezen als concessiehouder om deelmobiliteit aan te bieden, of dat je wegbeheerder bent voor openbaar vervoer in de provincie.

• Infrastructurele aanpassingen aan een halte of mobiliteitshub, zoals een wachtruimte, fietskluizen of oplaadpunten voor elektrische voertuigen.
• Het maken van een mobiliteitshub: een verzamelpunt van vervoersmiddelen waar gebruikers kunnen overstappen op een ander vervoermiddel.
• Het ontwikkelen van deelmobiliteit: het aanbieden van een vervoersmiddel dat iedereen tegen betaling kan gebruiken.
• Het exploiteren (draaiende houden) van een mobiliteitshub, deelvoertuigen of vervoer van en naar een halte.

Voor infrastructurele maatregelen moet je de kosten onderbouwen met een kostenraming volgens de SSK-methode (CROW-publicatie 137). Voor een beperkt aantal eenvoudige standaardmaatregelen mag je in plaats daarvan een normbedrag gebruiken:

• Vrijliggende (brom)fietspaden (nieuwbouw, renovatie of sloop), met normbedragen per kostenrubriek voor verharding, grondwerk en voorzieningen zoals verlichting.
• Maatregelen die horen bij het project Duurzaam Veilig, zoals drempels, verhoogde kruisingsvlakken, wegversmallingen en verkeersregelinstallaties.
• Bushaltes, met normbedragen voor de haltekom en het perron, fietsenstalling en haltemeubilair.

De normbedragen zijn opgebouwd uit directe kosten plus een standaardopslag van 80% (exclusief btw) om tot de investeringskosten te komen. Kosten die niet binnen een normbedrag vallen, kunnen apart als 'Specials' worden opgenomen: is dit meer dan 10% van de totale kosten, dan is een onderbouwing en een SSK-raming verplicht; is het minder dan 5%, dan valt het onder de post Nader te Detailleren; bij 5 tot 10% wordt de post Nader te Detailleren verhoogd, met onderbouwing.

De berekening met het rekenmodel voor normbedragen is alleen betrouwbaar voor projecten van meer dan € 50.000,- aan investeringskosten en voor (brom)fietspaden van meer dan 500 meter lengte.

Bij de aanvraag moet je een de-minimisverklaring meesturen waarin staat of je de afgelopen jaren staatssteun hebt ontvangen.

Bij de aanvraag stuur je in elk geval mee:

• Een plan van je project (projectplan): een overzicht van de prestaties en activiteiten waarvoor je subsidie vraagt, de doelstellingen en de benodigde materiële middelen per activiteit. Bij een aanvraag voor meerdere kalenderjaren is een meerjarenplan met volledig tijdspad nodig.
• Een berekening van de kosten (prestatiebegroting), onderbouwd volgens de SSK-methode of, waar dat is toegestaan, met een normbedragberekening.
• Een kopie van de gunning: bewijs dat je deelmobiliteit in de provincie mag aanbieden.
• Een ondertekende de-minimisverklaring, waarin staat of je de afgelopen jaren staatssteun hebt ontvangen.

Afhankelijk van je situatie kan ook een machtiging nodig zijn: bewijs dat een persoon of organisatie namens jou zaken mag doen. Deze machtiging wordt ondertekend door zowel de volmachtgever als de gemachtigde. Het aanvraagformulier zelf wordt ondertekend door degene die bevoegd is de aanvraag namens de organisatie in te dienen.

Is er cofinanciering vanuit derden, dan wordt gevraagd om de schriftelijke financiële toezeggingen van die derden als bijlage mee te sturen.

De provincie verdeelt de subsidie op volgorde van binnenkomst van complete aanvragen.

Een voorschot van maximaal 80% kan worden aangevraagd bij de feitelijke start van de activiteiten, bijvoorbeeld met een kopie van de aanschaf van deelvoertuigen als bewijs. Het voorschotregime wordt bepaald op basis van de opgegeven liquiditeitsbehoefte per jaar.

Wijkt de liquiditeitsbehoefte tijdens de uitvoering af van de eerder opgegeven prognose, dan ben je verplicht dit te melden op grond van de meldingsplicht. Dit kan aanleiding zijn om het bevoorschottingsregime aan te passen.